Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2008

ιστορικά ανέκδοτα

Όθων (1815 – 1867)[i]

Δευτερότοκος γιος του βασιλέως της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α΄ και πρώτος βασιλεύς της Ελλάδος από το 1833 μέχρι και το 1862. Πέθανε στην Βαμβέργη εξόριστος.

Ο Όθων αγαπούσε πολύ την μουσική και την σπούδαζε, αλλά δεν είχε καμιά επίδοση. Στα χαμένα ο δάσκαλός του Άσερ κόπιαζε να τον μάθη πιάνο.
Ώσπου μια μέρα δεν άντεξε και του λέει:
- Δεν ηξεύρω, μεγαλειότατε, αν θα γίνετε ποτέ μέγας βασιλεύς. Το ελπίζω όμως. Αλλά να γίνετε μουσικός δεν το ελπίζω ποτέ!

Ο υπουργός της δικαιοσύνης Ποτλής πρότεινε κάποτε στον Όθωνα να εγκρίνη τον διορισμό ενός κάποιου Πολυζωίση στη θέση του γερουσιαστού.
- Ναι, απαντάει ο Όθων, αλλά έχει στρεβλό μυαλό.
- Είχε, λέει ο Ποτλής.
- Και τώρα διορθώθηκε; Ρωτάει ο Όθων.
- Όχι, αλλά τώρα δεν έχει καθόλου!

Έναν δημόσιο υπαλλήλο, ο οποίος υπηρετούσε στην Ύδρα, τον ρώτησε ο Όθων:
- Τί προϊόντα παράγει η νήσος Ύδρα;
- Αστακούς και πρωθυπουργούς, μεγαλειότατε.

Ο έφορος Λαμίας Καραγιαννόπουλος μετετέθη δυσμενώς από τον Όθωνα, με την κατηγορία ότι συνωμοτούσε κατά του καθεστώτος. Εκείνος τότε υπέβαλε την παραίτησή του:
«Δι’ ους λόγους μετατίθεμαι, διά τους αυτούς παραιτούμαι…»

Σε μια περιοδεία του στο Άργος ο Όθων είπε στον πρόεδρο:
- Εδώ νομίζω, κύριε πρόεδρε, ευρίσκεται το φρούριον Λάρισα.
- Όχι, μεγαλειότατε, η Λάρισα είναι έξω από τα σύνορα του βασιλείου σου!
Ο Όθων κατάλαβε πως είχε να κάνη με απαίδευτο, αλλά συνέχισε:
- «Ου μακράν του Ερασίνου κείται, μοι φαίνεται, η λίμνη, εν ή διητάτο η Λερναία Ύδρα».
- Πού, Ύδρα, μεγαλειότατε. Η Ύδρα απέχει πολύ από ‘δω!

Έξω από το Άργος ο Όθων είδε γουρούνια πολλά και κοντά τους δύο ανθρώπους.
- Πολλοί χ ο ί ρ ο ι είναι εδώ, βλέπω! Είπε ο βασιλιάς.
- Όχι, μεγαλειότατε, απάντησαν εκείνοι. Εμείς οι δυο μόνον είμαστε χ ή ρ ο ι !

Κάποτε, που ο Όθων έλειπε στη Γερμανία, τον αντικατέστησε στα βασιλικά του καθήκοντα η Αμαλία. Η βασίλισσα απαγόρευσε στους στρατιωτικούς να τρέφουν μούσι. Γι’ αυτό ο φρούραρχος των Αθηνών συνταγματάρχης Τουρέ αναγκάστηκε να κόψη το ωραίο μούσι του, αφήνοντας όμως άθικτο το παχύ μουστάκι του, που από κατάλευκο το είχε βάψει μαύρο.
Όταν η Αμαλία τον είδε, ρώτησε με απορία:
- Πώς έγινε αυτό, συνταγματάρχα;
- Μεγαλειοτάτη, απάντησε εκείνος, ο μύσταξ μου πενθεί διά τον θάνατον του παλαιού και αχωρίστου συντρόφου του!

Περιοδεύοντας το βασιλικό ζευγάρι στην Στερεά Ελλάδα, πέρασε και από την θέση, όπου σύμφωνα με την μυθολογία ο Ηρακλής σκότωσε τον Νέστο. Επιθυμώντας ο Όθων να βεβαιωθή, ρώτησε τον αποσπασματάρχη, ο οποίος τον συνόδευε:
- Πράγματι, εδώ ο Ηρακλής εφόνευσε τον Νέστον;
- Δεν ήμουν εγώ εκεί τότε, μεγαλειότατε και δεν γνωρίζω!

Ο αδερφός του Όθωνος και διάδοχος του βαυαρικού θρόνου Μαξιμιλιανός, όταν ήρθε κάποτε στην Αθήνα, γνώρισε σε μια δεξίωση την ωραιοτάτη κόρη του Μάρκου Μπότσαρη, Ρόζα.
Γυρίζει λοιπόν με θαυμασμό και λέει στον αδερφό της, Δημήτριο:
- Η αδερφή σας έχει την ελληνικήν καλλονήν!
- Υψηλότατε, η αδερφή μου έχει προ πάντων την ελληνικήν αρετήν, αποκρίθηκε ο αυστηρός Σουλιώτης.


[i] «Ανθολογία ιστορικών ανεκδότων», Ευάγγελου Μιλλεούνη, εκδόσεις Γρηγόρης, Αθήνα 1969